ZULÜM

 

         Veheb İbni Selâm (R.A.) der ki; " Zorbanın bir köşk yapar, etrafına bir sûr çeker. Bu arada yaşlı bir kadın gelerek köşkün yakınına barınabileceği bir küçük kulübe yapar.

         Bir gün zorba atına binerek gelir, köşkün çevresini gezer. Bu arada yaşlı kadının kulübesi gözüne ilişir,

         "Bu kimindir" diye sorar, kendisine kulübenin yaşlı ve yoksul bir kadının barınağı olduğu söylenir.

         Zorbanın emri ile kulübe derhal yıkılır, kadın gelince kulübesinin yıkıldığını görür,

         "Kulübemi kim yıktı" diye sorar, kendisine

         "Kral onu görünce yıktırdı" diye cevap verilir.

         Bunun üzerine kadın başını göğe kaldırarak der ki,

         "Yâ Rabb'i, ben burada yoktum, peki sen neredeydin?!"

         Bunun üzerine Ulu Allah Cebrail’e içindekiler ile birlikte köşkün altını üstüne getirmesini emreder, Cebrail de aldığı emri derhal yerine getirir.

         Söylendiğine göre Bermekilerin ileri gelenlerinden biri oğlu ile birlikte zindana atılınca oğul babaya

         "Babacığım, onca saltanattan sonra zincire vurulduk, zindana atıldık" der.          Babası oğluna "Yavrum, mazlumun bedduası geceleri yürüdü, biz farkında olmadık ama Allah'ın gözünden kaçmadı" der.